Bye Bye Griekenland

Terwijl ik dit schrijf, word ik helemaal lekgeprikt door mug(gen). Het kan er 1 zijn, het kunnen er 10 zijn. Ik kom erachter dat dat natuurlijk geen hol uitmaakt. Het resultaat is hetzelfde: jeuk!!. En dat we met 30+ graden weer met een lange broek, sokken en een complete apotheek aan preventieve (heeft dus niet geholpen) en “ after” middelen zitten. Uitgestald op de campingtafel. Harrie is ook wel een beetje klaar met het vol continu rondlopen in een plakkerig T shirt :) En dat allemaal op onze laatste avond in Griekenland :)

Delphi. We hebben inmiddels al zoveel zuilengangen gezien, agora’s, tempels en voormalige huizen alias rotsblokken dus de vraag was toch wel of we Delphi wilden bekijken. Maar we zijn blij dat we het gedaan hebben. Het is ten eerste een schitterende plek! Omgeven door hoge bergen, groen. Delphi is tegen een berg gebouwd en er is nog vrij veel intact; de tempel, het stadion en het amfitheater. We zijn tot bovenaan geklommen! Knap van de meisjes ook! Wel iets te vroeg gejuicht, want Ellis was met geen paard meer naar beneden te krijgen, terwijl dat meestal de makkelijke weg is (= omlaag). Ellis was moeoeoe en wilde een speeeen.  Reden is ws dat we om 07.20 al bij de bushalte stonden om met de bus van onze camping Chrissa (in Chrisso) naar Delphi te gaan. So far so good. Maar 55 minuten later was er nog geen bus. Schema’s zijn in Griekenland erg variabel. In ons geval bleek dat de bus zo weinig passagiers had in het weekend, dat hij 7.10 al langsgereden was. Tja.

We hebben een taxi genomen. (Onze eigen bus kon natuurlijk ook, maar die is op de camping dan al weer gemetamorfoseerd tot huis met luifel, bedjes etc.) De taxichauffeur was een aardige vent, Ging erg gebukt onder de crisis. Er waren nu in het hoogseizoen al bijna geen toeristen/taxiritten, in september hield het helemaal op. Wel kosten, schoolgaande kinderen etc. Hij was overigens wel blij met zijn mercedes. Had 1.000.000 op de teller (er stond 999.999 km , kon niet verder) en hij hoopte er nog 500.000 meer te maken. (wat gezien de crisis nog een uitdaging gaat worden)  

Camping Chrissa heeft een prachtig uitzicht, en een mooi zwembad om van daaruit te genieten van dit uitzicht. Het dorpje Chrisso is ook erg schattig. We wandelden er heen en een dorpsbewoner raakte aan de praat met ons. (dwz begon gewoon te praten want erg sociaal zijn wij ook weer niet en hebben niet veel social talk met wie dan ook. Onze “top 5 social talk” is: 1. De ober 2. De campingeigenaar 3. Honden en katten 4. De winkelbediende 5.Campinggasten, meestal dan Nederlanders/Pensionado’s). Ik dwaal af.
Het uitzicht was er een op de zgn Chrision vallei , een vallei met 5 miljoen olijfbomen! Later werden het er 13 miljoen en nog later begon hij te mijmeren over het feit dat hij 11 jaar geleden 10 dagen in Eindhoven was geweest en daar een mooie kerk had bezocht(?). En buiten Delphi was er nog een topattractie in de regio waar hij ons wel graag mee naar toe zou willen nemen de volgende dag. Een klooster op de berg, heel erg interessant voor kleine kinderen. Ze hadden er nl eeuwenoude iconen. Nu zijn onze kids al vaker verleid , maar nog nooit met eeuwenoude iconen. Toen zijn glas water met een citroenschijfje, misschien toch een zoveelste glas ouzo zou kunnen zijn, hebben we vriendelijk bedankt voor zijn aanbod.  

Na Delphi door naar Diakopto/ Diakopta/Diakofta/Diakofton (de Grieken kunnen niet zo goed kiezen). Daarvoor verlaat je het vaste land van Griekenland en beland je in de Peloponnesos. In het geval van onze route ga je dan over de brug. Een enorme brug is er gebouwd, met grote constructies om de boel bij elkaar te houden. Ziet er mooi uit. Harrie betaalt de tol voor de brug, ik zit klaar met de fotocamera. Maar ik denk dat er veel wind geperst wordt  (Venturi-effect volgens Harrie de paraglider) door dit relatief smalle stuk zee tussen de “ twee delen Griekenland”.  Ons dakraam waait er halverwege de brug zo goed als af. Ik sta dus de rest van de route over de brug vast  met mijn vinger tussen de plastic richels van het dakraam gekneld. Ik kan niet loslaten, dan zijn we het dakraam kwijt, maar Harrie heeft niet door dat we moeten stoppen, zodat ik het met touw weer vast kan zetten. Die rijdt dus rustig door en ik sta daar maar. (Kun je nagaan hoe lawaaierig onze bus van binnen is.)

In Diakopta kun je met een leuk treintje een ritje de bergen in maken naar Kalavytra. Op verschillende plaatsen gaat de trein erg steil omhoog en zweef je boven diepe afgronden en kijk je op tegen enorme bergen. De rit is 1 uur, 22 km en ca 720 meter hoogteverschil. Erg leuk om te doen vonden wij. We hadden plaatsen helemaal voorin, de beste. (we waren ook al enige dagen bezig om de kaartjes te bemachtigen: bellen, Grieken laten bellen, via internet, postduif, rooksignaal. Uiteindelijk waren we er 1 dag van te voren, hadden ze een staking ingelast. Zucht. Een nostalgische trein-staking) Maar goed, de inspanningen loonden zich, we hadden de beste stoelen.

En doorrrrr: de laatste stop was het allerschattigste stadje Nafplio, weer 130 km verder. Op de een of andere manier wilde Harrie dan Griekenland afsluiten in een appartement en hij had een goede deal weten te maken met “999 Luxury hotel”. (toen wisten we nog niet dat Harrie vergeten was het juiste formulier in te vullen om zijn levensloopsaldo eind juli te laten uitkeren: budget van 5 jaar sparen!!). Een hartstikke leuk, mooi en centraal appartement. Van daaruit de toerist uitgehangen en iedere hoek van Nafplio in ons opgenomen. Lekker gegeten, 32 regendruppels gevoeld (en daarna een fantastische regenboog gezien) en met een familiefiets (met claxon !!!!) door het centrum alle andere toeristen de oren va de kop getoeterd. Erg leuk. En ik heb zelfs nog een massage gehad van de receptionist! Hij was natuurlijk ook gewoon masseur en bood massages aan. Heerlijk, 60 minuten aan niets denken, behalve dan dat ik gelijk had dat het masseren van knieholtes echt niet prettig is.

Het waren mooie dagen. We rijden richting Patras, wat we hebben inmiddels een ticket voor de ferry van Patras naar Bari in Italie op 7 augustus 18.00. Dan zijn we om 09.30 in Italie. Hiervoor betalen we 370 euro en dan mogen (moeten) we in onze eigen camper blijven en slapen.

Een laatste (doorgangs)camping 22 km van Patras is Kato Alissos en daar zitten we nu. Vriendelijke camping, maar wel echt om niet in Patras zelf te hoeven zitten. We draaien nog een wasje (waarom kost een wasje draaien toch altijd 5 euro? Binnen drie weken heb je die machine er uit) , zwemmen in de zee die hier bij wijze van uitzondering best smerig is en krabben wat aan onze benen. En mijmeren over Griekenland en de Balkan. Want hoe mooi Italie ook is, we sluiten hier natuurlijk toch iets af.

Misschien nog maar even een Grieks wijntje ter afsluiting :)